Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Irkçı her düşünce şüphe yok insanlık için bir tehlikedir. Şiir'in akıcılığı kadar teması da çok güzel candan kutlarım.
'İçinde nefret duygusunun olduğunu çok az insan söyleyebilir. Siz gerçekten nefretten kurtulmak isteyen birisiniz. Her ne şekilde olursa olsun, nefretin zararı kişinin kendine olur. Ve bende nefreti size yakıştırmıyorum. İçiniz dışınız nefret değil, sevgilerle bir olsun.'
Kutluyorum, selamlar. Antolojim+10
dilerim herkeste...
tebrikler...
İnşaallah. Ancak o kadar çok nefret pompalayanlar var ki.....
Azaltmak isteyenler az, çoğaltmak isteyenler alabildiğine çok...
güzel şiiriniz için teşekkürelr.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta