Keramet bildiler
Hocalara gittiler
Boncukları eklediler
Okuyup üfleyip
Giysilere diktiler
Yastık yorgan söküldü
Kara yazılar diplere sürüldü
Kapı pencere umut görüldü
Köşe bucak muskalar gömüldü
Üfürükçüler binlikleri gömdü
Dertliler beklemekten öldü
Onca saf gönüller
Çalışmayı askıya
Umutları muskalara
Yazıp umutla
Beklediler boşuna
İlim şaştı bakakaldı
Kitaplar raflarda
Mavi boncuklu muskalar
Köşe bucak saklı kaldı
Bir gönül ki
Diledi yürekten
Söyledi dilinden
Çalıştı kazandı temizinden
İlmi gerçek yol bilerek
Zikretti Allah diyerek
Üç beş vakit demeden
Okudu okuttu
Ben demeden biz oldu
Raflar bayram yaptı sevinçten
Çoluk çocuk mutlu
Yuvada huzur coşku
Cepler şükürle dolu
Unutmadılar yoksulu
Paylaştılar somunu
Nimet yağdı yerden gökten
Takanlar takıştıranlar
Söylendiler bilemeden
Bu zenginlik neden
Oysa
Düşünemediler
Düşündürülmediler
Muskalarıydı neden
Umutları öldüren
Bilemediler
Alemlere ibret
Müzelik cinsinden
Bende de var elbet!
Görülmeğe değer
Gel gör
İstersen eğer
Şükranca
Şükran GünayKayıt Tarihi : 4.12.2003 15:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
sevgiyle...
sevgiyle...
sevgiyle...
TÜM YORUMLAR (11)