Çoğul bir yalnızlığın, tekil acılarına biat etmiş gönül.
Aguşunda hicaz nameler, gözler de nem, dilde sûkut.
Kederli hep günler, mah-i devran’da geceler sürur.
Süklüm büklüm kelimeler, aşk ki, dikenli bir gül
Yarın bilinmez neleri getirir, dünler ise ellerimizde kayıp.
Sırtımızda geçmişin kanlı hançeri, yolumzda gölgeler..
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta