Muzaffer Yıldırım Şiirleri - Şair Muzaff ...

serzenişte bulunuyordu
bir guzel madam
hiç yüz vermiyor diye
sevdiği adam

oysa bu adam

M A H U R ACI

Yıkıp gittin gönlümü
Bir uçuntu virâneyim
Öksüz kalan ömrümde
Dönmeyen pervaneyim

ben kömür ocaklarının
eli kara
yüzü kara
emeği
ekmeği
bahtı kara

dededen kalma kerpiç ev
toruna kırk odalı kat gelir
sofrasında bir dilim kuru ekmek
yoksul ağzına bal gibi tad gelir

kaşınırken uyuz beygir ahırda

harmanda bin dövene
yağsız tuluk öğene
Mucur 'da kız vermezler
kendi kendini öğene
*
masat çaldım satıra

MANİLERİMİZ - 1

harmanda bin dövene
yağsız tuluk öğene
Mucur 'da kız vermezler
Hep kendini övene

Şiir /..

arı bal yapar
tarif edemez balı
şiir denillen

sen sorumlusun
gözleriyin renginden
suçlama beni

siz
bundan
daha mavi
siz
bundan
daha deniz

ucu denize açılan sokakları severim

dalgın yürüyüp gidiyorsun ya
sokağın sonuna doğru
kocaman bir deniz
çıkıverir karşına aniden