Karagülüm,
Kalbimden süzülen bir nardın,
Hasrette değil vuslatta ki yardın,
Şimdi ben sensiz,
Sende bensiz kaldın...
Karanlıkta yol gösteren,
Gül yüzlü güzel yar,
Hep kalbimde olmalısın,
Gökyüzündeki bir ay'sın,
Sen bir sevda rüzgarları gibisin,
Hem özlemsin,
Günün en aydınlık zamanını,
Beklediğim sabahlarda,
Ender bulunan Pembe bir gül bahçesinde,
Sensizliğin dikenli yollarında,
Bir zaman gibi
O kuvvetli hislerinden sessizce geçiyorum,
Uçmak sadece kuşlara mı mahsustur,
İnsan da bazen mutluluktan uçmaz mı?
Ağlamak sadece gözlere mi mahsustur,
Yürek de bazen acıdan ağlamaz mı?
Cehennem sadece ahirete mi mahsustur,
İnsan dünyada da cehennemi yaşamaz mı?Ölmek için kurşun mu gerekli,
Otur gökyüzüne bak,
Yıldızları seyiret,
Kediler ile sohbet et,
Kuşlara şiir yaz...
MUZAFFER MUSTAFA ÇEVİK
Masal kadın,
Sen görülmemiş ender bir çiçeksin,
Saçların gül yaprakları gibi pembe,
Gözlerin gündüz kadar aydınlık,
Sözlerin akan su gibi duru'dur,
Güneş yüzüne deydiğinde,
Aşk'ı arayan bulur,
Aşkın zehrini içen tanır,
Gönül kapısından geçen vâkıf olur,
Aşkın kimde olduğunu,
Gönül'den geçmeyen nereden öğrensin,
Aşk zehrini içmeyen ne halin bilsin,
Şiir okumak sadece kitap okumak değildir,
Sözdür,
Beyittir,
Mısradır,
Öyle birisi ki,
Çıkar karşına oturur,
Doğduğun gün Allah'ın hediyesiydin,
Kurtuluşa eren bu yolda bu milletin kaderiydin, Varsın seni namert bilsin anlamayan yürekler,
Sen enkaza can veren,
Bir ulusun kalbine gömülen
Mert Mavi Gözlü Devdin.
Seni ne ölüm korkutuyordu
Cumhuriyetin yüzüncü yılı gibisin,
Yüz yılda bir gelirsin,
Kurtuluş savaşı gibi zor,
Ama imkansız değilsin,
Cumhuriyet gibi kurtuluşum,
Yeniden doğuşumsun,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!