Ruhum dört mevsimi, aynı anda yaşamaktadır.
Aynı anda hem ılık, hem serin, hem sıcak, hem soğuk.
Dimağım sürgün hallerden yorgun düşmüştür.
Bırakın bizi ey zalimler!
Yaz' da kalmalıyız artık.
Dönemeçlerden bıktım, düzlükte yol almalıyım.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta