Mutsuzluk gönlümü, sert rüzgarlarla uçurur,
İncitene kadar eser, kökünden koparır,
Çok uzaklara götürür, yapayalnız koyar,
Yenik düşerim kedere, kalırım kadere...
Kara hastalık mutsuzluk, her dört mevsim yoklar,
Zamansız sonbahar gelir, fırtınalar kopar.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta