Haftanın son akşamı, bahar aylarında,
Yine hüzün vardı Ordu'nun limanında.
Bir kez daha yeniliyor kadere sevgi.
Boşuna sevmişim, bir daha göremem belki.
Ben zaten hiç gülmedim ömrüm boyunca,
Kader hiç güler yüz göstermedi bana.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta