Yorgun yüreği, kuyulara salınıyordu
Israrla yukarı çekse de yankısı aşağıdan geliyordu
Sevdalar haksız çıkmak isterken, gurur acısıyla haklı zaferleri kucaklayıp
Savunmaları, sadece kendi saygısı için bırakıyordu
Ne söylerse söylesin, anlaşıldığı kadardı insanoğlunda …
O halde anlaşılma çabasına ne gerek vardı sonsuzlukta?
Düne dönüp, papatyalardan taç yapıyordu saçlarına çocuk ruhunda …
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




yüksek emek duygu dolu damlamış kaleme ahenkle kutlarım yüreği ve kalemi saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta