Yorgun yüreği, kuyulara salınıyordu
Israrla yukarı çekse de yankısı aşağıdan geliyordu
Sevdalar haksız çıkmak isterken, gurur acısıyla haklı zaferleri kucaklayıp
Savunmaları, sadece kendi saygısı için bırakıyordu
Ne söylerse söylesin, anlaşıldığı kadardı insanoğlunda …
O halde anlaşılma çabasına ne gerek vardı sonsuzlukta?
Düne dönüp, papatyalardan taç yapıyordu saçlarına çocuk ruhunda …
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




yüksek emek duygu dolu damlamış kaleme ahenkle kutlarım yüreği ve kalemi saygıyla...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta