Çoğu insan ruhunun kucaklayıcı feryadını duymaz da,yılanın tıslamasından farkı olmayan nefsinin sesine kulak verir. Onların sözcük dağarcıklarındaki yegane laf ''mutsuzum'' kelimesidir. Halbuki bilmezler ki, ruhlarının feryadına koşsalar Onlara huzur bahçelerinde nice mutluluk şerbetleri sunulacak. (Behram Su/Aralık 2009)
Aşk mıydı o, aşkımsı bir şey miydi
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi
Devamını Oku
Neydi çekip kendine, beni bağlayan
Kanatan dudağımı, tenimi dağlayan
Elleri ta içimde o dev miydi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta