Sırtımı dayayıp bir palmiyeye
Oturdum akşamın kıyısında
Zaman süzülürken dağların arkasına
Uğurladığım bir yolcuydu güneş
Öylesine çaresiz kırık umutlarla
Boşlukta kaldı ellerim.
Bir yalnızlık çöktü acımasızca
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta