gözler her zaman gördüğüne değil,
görmek istediğine inandı
düşler ısrarla mutluluğu kovaladı,
ama hep en yakın olduğu anda elinden kaçırdı,
belki de mutluluk aldatmacasıydı bu gönlün
var olması gerektiğine inanılan ama hiç var olamayan.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta