bazen hayatın acımasız olduğunu düşünüyorum
duvarların üstüme yürüdüğünü
nefes almakta zorlandığımı
gecenin daha karanlık olduğunu
güneşin artık ısıtmadığını
bazen kendimi hapsedilmiş hissediyorum
giysilerim kefen misali sarıyor bedenimi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta