Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
bir nefeslik hayata bir avuç mutluluk gerisi arayış tebrikler ustama
Mutluluk aranmakla bulunmuyorki...herhalde içimizde bir yerlerde gizli...Tebrikler kaleminize...
belki çok yakında belki ulaşılmazda...
ama tek kapı yürekte olsa gerek...
güzeldi...
tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta