Ben mutluluğu bir çocuk oyuncağı sanmıştım önce,
Kırık dökük bir salıncakta, sallandıkça uçacak gibi...
Oysa ne zaman uzatsam ellerimi o gökyüzüne,
Kuşlar göç etti, bulutlar ağladı, gölgeler sırtını döndü bana.
Dedim ya kirve, ben mutluluğu hiç bilmedim,
Hiç yaşamadım ki fiyakalı sofralarda, süslü akşamlarda...
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta