Ben mutluluğu bir çocuk oyuncağı sanmıştım önce,
Kırık dökük bir salıncakta, sallandıkça uçacak gibi...
Oysa ne zaman uzatsam ellerimi o gökyüzüne,
Kuşlar göç etti, bulutlar ağladı, gölgeler sırtını döndü bana.
Dedim ya kirve, ben mutluluğu hiç bilmedim,
Hiç yaşamadım ki fiyakalı sofralarda, süslü akşamlarda...
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta