şehir sarsılıyor
gemi suya giriyor
kuşlar kaçıyor
kimse yok meydanda
bir tek ben kalmışım
garip ses alay ediyor
hak etmişim yalnızlığı
kalabalıklar
zevklerini kaybetmiş
verem çehreli insanlar
ve karanlık yüzlüler
umut ve
umutsuzluk kaplamış şehri
ateşle yazılı kitaplar
gazete,dergi,romanlar
aşkın
öldürücü büyüsü
ışıklı gece böcekleri gibi
görünüp kayboluyor
tüm caddeler karanlık
kimi yerde titrek gün ışığı
acaba
aydan mı akmalı
mutluluk
yeryüzü karanlık
ay aydınlık
ah her şey rüya olmalı
rüya olsun da
günün sonunda
yeniden dönsem hayata
geceyi kilitleyen
bir aşkla
mor kızıl bir akşamla ...
musta kaya
10.08.2020 / istanbul
Kayıt Tarihi : 22.8.2020 16:56:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!