Mutluluk Kuşları...
Sabahın seherinde uykudan uyandı gözlerim
Penceremin perdesini yavaşça açtı ellerim
Güneş daha bir parlak gülümsedi bu sabah
Sıcacık bir öpüş kondurdu huzmeleriyle
Gökyüzü daha bir güzeldi
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




geceler aydınlığı getirir bana
hiçbir yıldız parlamasa da
bak gökyüzüne
bizim için sönüvermiş kainat
bizim için susmuş tabiat
bak nasıl da nefes alıyor vuslat
mevsim kış olmuş, ne çıkar
adı senken aşkın
dört mevsim bahar
Kutlarım .Güzeldi
Ant+10 puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta