Mutluluk, bir gülücük kadar sade
İçimize doğan güneşin adı.
Kuşların özgürce uçtuğu bahçede,
Gönlümüzde açan sevgi çiçeğidir.
Mutluluk, içimizi aydınlatan bir ışık,
Karanlığa meydan okuyan bir umut.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış




Bu şiirde, mutluluğun sade ve saf bir duygu olduğu vurgulanmaktadır. Mutluluk, içimize doğan bir güneş gibi, içimizi aydınlatan bir ışık gibi betimlenir. Kuşların özgürce uçtuğu bir bahçede, gönlümüzde açan sevgi çiçeği olarak tasvir edilir. Bu, mutluluğun içimizde yeşeren ve büyüyen bir duygu olduğunu gösterir.
Şiirde, mutluluğun karanlığa meydan okuyan bir umut olduğu ifade edilir. Bir tebessümle dünyanın renklendiği ve sevgiyle dokunduğu her anın önemli olduğu vurgulanır. Mutluluk, içimizde dans eden bir melodi ve kalplerimizi sarıp sarmalayan bir şarkıdır. Aynı zamanda hayatın yükünü hafifleten bir kanattır ve bizi yükseklerde bekler.
Bu şiirde mutluluğun doğayla, sevgiyle ve umutla ilişkilendirildiği görülüyor. Mutluluğun içimizde doğan bir güç olduğu ve hayatımızı daha anlamlı kıldığı vurgulanıyor. Şair, mutluluğun değerini keşfetmeye ve onu yaşamın her anında paylaşmaya davet ediyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta