Susuz bırakılan güller solacak.
Bu dünya fanidir insan ölecek.
Ben öldükten sonra kıymet bilecek.
İnanki mutluluk hasretim sana.
Gafil olma hatırla beni.
Nasıl unutursun verdiğin sözü.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Misafirsin bu hanede ey gönül, umduğunla değil bulduğunla gül, hane sahibi ne derse o olur, ne kimseye sitem eyle, ne de üzül..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta