mutluluk yazılamayacak kadar kirlenmiş bir gölgeden başkası değil,
varlığınla tam olduğumu anlayabilseydin eğer içindeki eksikliklere inat...
anlardın...
anlasaydın olmazdı belkiler dilimizde, sığınmazdık keşkelere, yada bu kadar öfke de duymazdık vaadedip tutulamayan sözlere... varlığının değerini anlayamamışken,
bi nebzze olsun serinletememişken içimde çıkardığın yangını, mutluluk diyorsun, peki öyle olsun...
hiçbir şair duyguya kör değildir, bende olmadım, kalemimi köreltmekten vazgeçmedikçe yersizlikler
ben hep mısralarda kalacağım...
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!



