Yolumu kaybettiğim o günden beri,
Aklımdan çıkmıyor büyülü gözleri.
Türlü hisler, azgın sarmaşıklar gibi,
Çepeçevre bürümüş tüm düşüncelerimi.
Sisli bir nehirde yol alan sal gibiyim.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Başlık, mutsuzluğun nedenlerinin şiirde sıralandığını anlatıyor bize daha şiiri okumadan...
Bir cesaretle o gözlere bakmanız sizi mutlu etmeye yetmez, o gözler sizi görmedikçe... Duygular tek taraflı olduğunda başlar yara kanamaya... O bağ koptuysa, bağlamaya çalışmayın çünkü mutluluk iki tarafın ortak paydasıyla yaşanandır... 'Onurlu olmalı aşk!'
Bu kadar ince duygularla sorgulayan birine mutluluk çok uzak değildir, er ger yüreğinize dokunan, sizi hak eden biri olur...
Mutluluk, gerçekten bu kadar uzak olmamalı.... içtenlikle katılıyorum...
Kutluyorum, içtenlikle.....
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta