göğü tutup iki ucundan
yıldızlarla mandallıyorum
çatısına dünyanın
bulut desenli bir nevresim
seriliyor evrene
gölgemi kendi üstüme kilitliyorum
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




güzel anlatmışsın
koca evren bir şiire sığar mı derlerse işte bu okuyun derim.
ilginç betimlemeleriniz var..
Duygusallık yok gibi şiirde hani Aşka mı hüzne mi yada neye hitaben yazılmış anlayamadım.. Yüreğinize sağlık..
harika süper olmuş ellerinize sağlık...
Harikasınız
Gönül pınarınızdan kana kana içtim
Yazan yüreğiniz hiç susmasın saygılar kaleminize
Yüreğine kalemine sağlık. Tebrik ederim sayın Usta.
anlıyorum
karanfil bir akordiyondur
açılıp yumulan an içinde
evet... nefes gibi.
TEBRİKLER TEBRİKLER....SEVGİYLE.
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta