Bir yatağa dört beş kişi doluşup
çoluk çocuk gülücük sesleri havada uçuşunca,
işte mutluluk bu diyor insan,
Bir ekmeği beş on kişi parça parça bölüşünce
daha çok doyduğunu anladığında
işte mutluluk bu diyor insan,
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm
Devamını Oku
Şehre simsiyah bir kar yağar
Yollar kalbimle örtülür
Parmaklarımın arasından
Gecenin geldiğini görürüm
Ben ölürsem akşamüstü ölürüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta