mutluluk,
herkesi peşinden koşturan,
varlığı ve yokluğu korkular yaratan..
hacmi özgül ağırlığı olmayan
dokunulamayan soyutluk tanrıçası...
mutluluk;
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Zamanımızda kimileri şiirin öldüğünü söyleseler de şiirin beslendiği ana damarımız var olduğu sürece şiir ölmeyecek… Gücüyle, yalıtkanlığıyla, kültürel hamallığıyla şiir hep var olacak…
Yeter ki Leyla-Mevlâ eksenindeki ‘aşk’ ölmesin!
tebrikler can şairem
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta