Ah! bu dünya acısı da tatlısı da olan
ama nedense hep acılar aklımda kalan
mutluluk mu dedin,ya bir gökkuşağı yada bir gül
gönül bahçemde kah açan kah solan
Fırtına koptu kopacak karabulutlar gibi doluyum
Doğrudur sen olmayınca boynu bükük olduğum
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta