Gece inip de
Koca bir karanlık çökünce pencereme
Hemen çekerim perdelerimi
Simsiyah zamanın üzerine...
Sokaklardan çekilince el ayak
Sıcak mutlulukların atılırken kucağına herkes
Kilitlerim kapımı sımsıkı üzerime
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




güzel şiirdi, yüreğinize sağlık ibrahim bey
perdelerçekilince geceyle konuşur insan...ya da duvarlardaki gölgelerle...
yalnızlık...aynı an'da dört mevsimi yaşamak gibi...
tebrikler bu şiire...
Selamlar..
Manevi zenginlik fiziksel yalnızlığı unutturuyor olsa gerek... Ne güzel dile getirmişsiniz. Kaleminize, yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta