İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
güzel şiirdi, yüreğinize sağlık ibrahim bey
perdelerçekilince geceyle konuşur insan...ya da duvarlardaki gölgelerle...
yalnızlık...aynı an'da dört mevsimi yaşamak gibi...
tebrikler bu şiire...
Selamlar..
Manevi zenginlik fiziksel yalnızlığı unutturuyor olsa gerek... Ne güzel dile getirmişsiniz. Kaleminize, yüreğinize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 13 tane yorum bulunmakta