Kurutmaya çalıştığın gözyaşların gibidir mutluluk da,
Sen kaçıp gittikçe o da kaybolup gider kendi yarattığın rüzgarından.
Ya da mutluluk hep ordadır da sen göremezsin,
Bir türlü akıtamadığın gözyaşlarının buğusundan.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta