Yol çıkınca her sabah,
Bulutlara selâm ver.
Taşlara, kuşlara,
Atlara, otlara
İnsanlara selâm ver.
Ne görürsen selâm ver.
Sonra cebinden çıkarıp aynanı,
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




insanın kendisi ile barışık olması bu şiirden daha güzel anlatılamaz
Özellikle parke taşları arasındaki ,yılmaz otlara selam vereceğim,
Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta