Yol çıkınca her sabah,
Bulutlara selâm ver.
Taşlara, kuşlara,
Atlara, otlara
İnsanlara selâm ver.
Ne görürsen selâm ver.
Sonra cebinden çıkarıp aynanı,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




insanın kendisi ile barışık olması bu şiirden daha güzel anlatılamaz
Özellikle parke taşları arasındaki ,yılmaz otlara selam vereceğim,
Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta