Yol çıkınca her sabah,
Bulutlara selâm ver.
Taşlara, kuşlara,
Atlara, otlara
İnsanlara selâm ver.
Ne görürsen selâm ver.
Sonra cebinden çıkarıp aynanı,
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




insanın kendisi ile barışık olması bu şiirden daha güzel anlatılamaz
Özellikle parke taşları arasındaki ,yılmaz otlara selam vereceğim,
Saygılar.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta