Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Kısa,güzel ve etkileyici. kutlarım.
Kısa ve öz ... çok başarılı !!!
Değişik bir mutluluk tanımı,
Eğer hasret acısı kavuşunca geçmiyorsa, çekilen hasret acısı değildir..
ama dediğin senin varlığın benim için mutluluk diyorsan onuda durup düşünmek gerek, sanırım platonik bir sevdadan söz ediliyor
sevgiyle
tezatlıklar içsel gerçeğimizi ortaya koyar...hatta kendimizle tanışmamıza sebep olur...
yaklaşımın güzel Sevgili Sezai...tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta