Kapıyı annesi açtı. Suratından düşen bin parçaydı.
Annesi ilgilenmedi, zaten işi başından aşkındı.
Kimseye selam vermeden hızla odasına koştu.
Tedirgin bir hali vardı.Bir şey arıyordu, ne kaybetmişti acaba
Odasında bir gürültü koptu.
Bir süre devam etti sesler, sanki birşeylere kızmış,
hırsını odasından çıkartıyordu.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
