Oynuyordu bir çocuk gölgede,
Elinde oyuncağı, güle güle.
Mutluluk saçıyordu etrafa.
Ağaç ona dal uzatıyordu,
Engel oluyordu kızgın güneşe.
Gökten gelen bir ala karga,
Oyuncağını kaptı birden,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
