Mutluluk Şiiri - Ahmet Genç 2

Artık sokak lambaları gölgemden.
Yollar ayak sesimden taniyor beni.
Hep bir umutla gittim
Leylekli parka ,
Belki buluşuruz diye.
Biriktirdiğim ne kadar hasret sözleri varsa,
İçimden kaç kere tekrarladım.
Sana söylemek için.
Gelmedin; Söyleyeceklerimi
Senin yerine sessizce dilenci kadına söyledim.
Meğer ne çok şeyler kaçırmışım ben
Bir çöp kutusunu ekmek kaygısı için karıstıranların Mutluğunu.,
Simitci çocuğun bir simit satabilmek için gayretini
Mutluluk koşmakla, yürümekle olmuyormuş.
Mutluluk;
Bir uğur böceğinin parkta seni beklerken ,
Ansızın gelip avucuna konması gibiymiş.
Ben artık ellerim havada,
Uğur böceğimi , seni bekleyeceğim.