Kapıyı çalıp kaçan bir çocuk gibi mutluluk
Öylesine umursamaz, öylesine telaşsız hala
Fotoğraf karesinden taşan gülümseler gibi
Varlığını yok sayan dünyanın sessizliği gibi
İsyanın parlak meşalesini taşıyorum ellerimde
Tatsız gerçekler var kalemimde kulağa değmeyen
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta