Gözlerimin içinden gelen bir ışıkla merhaba!
Ne yalnızlık, ne umutsuzluk acıtamıyor artık canımı.
Sevinç çığlıklarıma “şişşt” diyorum,
Sessiz olun duymasınlar!
Kendime acımaktan vazgeçtim, zavallı insanlara acıyorum şimdi.
Hayattan tat aldığını sanıp, aslında sadece kendilerini kandırıp,
Herkesle dalga geçip, kendi rezilliklerini görmeyen zavallı insanlara…
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta