Bazılarının tabiri yok , konuştuğu dilde medet yok kendini tanımadan dünyaya açılmak , gözümde sadece bedenen açılmak.
Yalnızlığı bedenen yaşayıp , ruhen dünyanın konstantini olmak.
Hangi benlik yalnızlığı seçer : Hayır kendime sözüm var benliğimi hapsedip bir köşeye aylar boyu ceza veriyorum.
Yoksa benliğim kemirirken içimi her gece uyumuyorum takatsiz düşüp bayılıyorum.
Elmanın içindeki kurdu öldürme zamanı, yoksa elmasız kalmanın acısı , elmalara küstürecek beni.
Başkalarını elmalaştırma yahut uyandırmanın verdigi çalkantıdan uzak .
Artık kimseyi elmalaştıramam!! ben patates olmayı kabul ediyorum bu hal pazarı denen dünyada.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta