Buğday taneleri karlar altında kalsa da
Yine onun sularıyla yeşerirmiş
Aşk ve sevda da öyle sanırim
Biraz sabır biraz Umut lazimmiş
Sevdası zayıflar mi vazgeçer erkenden
Erken pes edenler mi yaşar ayrılıkları
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




"Aşk", "Işk" kökünden türetilen bir kelime olup, mana olarak da; sevenin sevdiği kişiyi -Tıpkı sarmaşık bitkisinin kendisini ayakta tutan ağaçlara yaptığı gibi- severken boğup öldürmesi demektir.
"Sevda", yeni dilde ve tıp dilinde adına "Melankoli" denilen çok tehlikeli bir akıl ve ruh hastalığının eski dildeki adıdır.
Hayırlı, meşru, fıtri, makul ve baki muhabbetler dilerim.
Yorumlarınız için teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta