Mutluluk;gölgesi olmayan an
Çok ışık binmiş sırtına,
ışığın yükü gölgeyi esir etmiş;
Bir kan damlası;esareti gibi...
Gölge karanlık bir çaresizlik
Fakir ışık! sarıyor her yeri;
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta