Mutluluğun Çocuksu Yanı Şiiri - Yorumlar

Hayli zamandır kabul görmüş bir kimsesizlikle yazıyorum bu satırları.
Heybemde olabildiğince can kırıklıkları var, şekeri çamura düşmüş bir çocuk masumluğunda yaşıyorum.
Artık her gülüşte bir hüzün,
Her merhaba, saklı bir elveda olduğunu anlayabiliyorum artık.
Hiç kimse kendi değil bunu da biliyorum.
Astığım astık bir delikanlının, bir uzun saçlı için farklılaştığı gibi şekeri çamura düşmüş bir çocuğun hüznündeyim,
Yığın kalabalıklar arasından soyutlamaya çalışıyorum kendimi.