Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
..bu samimi duyguların okuduğum şu gün ve şu tarihi itibarıyla neşv-ü nema bılmamasına cidden üzüldüm..şiirlerinizde ayrı bir rahiya gördüm..ve her geçen gün ant.de kalite ivmesi aşağıya doğru seyr ediyor..üzücü bir durum..saygı ve sevgiler..ibrahim zarifoğlu.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta