Beni görünce mevsimlerin neşesi kaçıyor
Yoldaşım hazan peşimde, bırakmıyor
İzimi gönlümün kırıklarından buluyor
Ben yaş dökerken o da dünyaya ağlıyor...
Yıkık dökük duygularımın esaretinde
Kaybolmuşum, yanıyorum kaderime
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güzel şiir...kutlarım...bahtiyar arslan...
Bu şiir ile ilgili 11 tane yorum bulunmakta