Güneşli bir yaz gününde,düşünen kafamı kalpleri ısıtan güneşe kaldırırken,kulağımda kuşların sevinçli şarkılarıyla doluşup yavaşça tebessüm ediyorum.Ellerimi cebime sokup başaklar diyarında dolaşmaya devam ederken bir kuş tüyüne ilişiyor gözüm,eğilerek elime alıyorum tüyü ve çantamdaki kalp defterimin arasına koyuyorum.Her adımda düşünüyorum,bir pembe çiçek yaprağı yeter aslında huzura,düşünüyorum,güneş sevincin annesidir,düşünüyorum,mutluluğu seviyorum.
2014
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta