Ben ağlarken seni gülen gözlerinle tanımıştım.
Gülen gözlerinde ağladığını anlamıştım.
Ve büyüdükçe senin yaşadığın hüznünle tanışmıştım.
Senin annem olduğunu, büyüdükçe anlamıştım.
Korkarım sensiz gölgesiz kalıp ellerde kurumaktan,
Ve kurumaktan gözlerim, yağmur dinmek bilir mi anne?
Gölgesiz umutlardan
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta