Yüreğimden seni değil sanki ruhumu çıkarıyorum.
Sanki sen gidince ben biraz daha eksiliyorum.
O boşlukta senin yemyeşil gözlerini görüyorum.
İçimde bir yangın var sensiz söndüremiyorum.
Karşımda seni görsem gözyaşlarımı tutamam.
İnanıyorum ki ayakta bile duramam.
I
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!
Devamını Oku
Hüznüm; süngülü yalnızlıklara itilmiş bir Dersim gecesi,
açlığım; bir deri bir kemik,
sabrım; altı aylık unutulmuşluğuyla bir Bahçesaray'lı
ve korkum; yollarına sinmiş bir çakal
ya gidenler evin yolunu bir daha bulamazsa Anerka!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta