Ne üzüntü var,ne tasa.
Hiç kimsenin yok elinde asa.
Benim gibi bürünmüyorlar yasa.
Mutlular zenginler.
Kadınların kollarında erkek,
Erkeklerde karı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Onlarda mal,mülk,zenginlik.
Yok onlarda parasızlık,rezillik.
Kimse etmiyor onlara hainlik.
İşte bu yüzden mutlular zenginler.
onlara ne olurki olan fakire olur
çok güzel dile getirmişsiniz saygılar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta