Yaşamı sıfırlayıp sona doğru hızla giderken
Beklenmedik bir anda önüme çıktın aniden
En sonundaki ışığına koşuyordum tünelin
Akıp giden hayatımı tam tersine çevirdin
Göğün mavisini seninle yeniden keşfettim
Fırtınayı, yağmuru, karakışı senle sevdim
Ruhumun hissettiği incecik bir sızıydın
Belki kaderdin, belki de alnımda yazıydın
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta