Yıllar acıyı katlayarak seriyor önüme
Yıllar güzelim uzatıyor bu müebbeti
Ben çoktan vazgeçmişken sensiz yollardan
Her konakta sensizliğin acısı kadehimde
Ve her 1 Ocak sabahı Azraille yapılıyor antlaşma
Diyor ki daha çok acı için daha çok sene
Ve altına atıyor imzasını dalga geçercesine
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta