MUTLU YAYLASINDA MUTLULUK
Mutlu Yaylası..
Adından da anlaşıldığı gibi mutluluk diyarı idi sanki bizim için.. Ben ve emmioğlumla beraber çocukluğumuzun büyük bir bölümü ve en güzel yılları burada geçmişti.. Hey gidi günler hey..ilkokul ve ortaokul yılları.. Karnelerimizi alır almaz çantamızı ve önlüklerimizi attığımız gibi düşerdik tozlu topraklı yayla yollarına.. Bizler Aziz Dayının torunlarıydık ve bizler o yaylanın çocuklarıydık gitmemiz lazımdı.. Her zaman da yürüyerek gitmezdik tabi.. bazen bir eşeğin heybesinde bazen de bir traktör remorkunda... Nasıl gittiğimiz çokta önemli değildi zaten önemli olan yaylaya gidebilmekti..
Giderdik yaylaya bir eşeğin heybesinde
Çocukken bilyeler şakırdı cebimizde
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta