gözlerinde keder varmış
giderken ağlıyormuş
güneş sanki o gün solmuş
denizler, çöl; çöller denizmiş
bir insan varlığını hatırlamak için
bir başkasının gözlerine muhtaçmış
dedikleri doğruymuş
mutlu yalnızlık yokmuş
giderken gözlerinde keder varmış
sadece ayaklarının ucuna bakmış
idama sehpasına yürür gibiymiş
onu asın, diye bağıran sesler duymuş
hayat telafisi olmayan bir sınavmış
sorular uzun mu uzun
cevaplar zor mu zormuş
ve insan doğruyu bulmak için birine muhtaçmış...
24.04.12
İsa YılmazKayıt Tarihi : 24.4.2012 21:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!