Mutluyken ölmek isterim, sizi bilmem.
Düşününce insan, ne zormuş,
Hem dertli, hem de ölmek üzere olmak.
Yüreği sıkışır, göğsüne sığmaz dertler insanın.
Sanki Binlerce kırk yılın yorgunluğu var kollarında,
Keşke şuracıkta öylece kala kalsam der.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta